1

2

3

4

5

 

Józef Stalin – znienawidzony i uwielbiany

Poznając historię Rosji, widzimy niesamowitą ilość okrutnych, autorytarnych władców, którzy ogromną część władzy przeznaczali dla siebie nawet najwyższym kosztem, wymagając kultu swojej osoby. Do takich okrutnych władców rosyjskich na pewno możemy zaliczyć szereg carów, choćby cara Iwana Groźnego, czy carycę Katarzynę, jednak w bardziej współczesnym świecie ogromną rolę odegrała inna osoba, otoczona kultem w Rosji. Chodzi o Józefa Stalina. Polityk ten był zagorzałym fanem komunizmu, który wiele lat wcześniej wprowadził Włodzimierz Lenin. Józef Stalin jest człowiekiem, który sam wymagał uwielbienia, nawet nazywając miasta od swojego nazwiska np. Stalingrad i jednocześnie otrzymywał spontaniczne uwielbienie od wielu komunistów i przede wszystkim Rosjan. Dlaczego? Ponieważ wprowadzał ideologię równości i odegrał wielką rolę w rozwoju industrializacji i obrony ZSRR. Teoretycznie był premierem, faktycznie był dożywotnim dyktatorem ZSRR. Po czym my poznajemy Józefa Stalina? Po bezwzględności, nie bał się dla osiągnięcia swoich celów, zabić milionów ludzi, nie tylko poza granicami Rosji, ale także w swoim kraju. Poza tym szczególnie przyczynił się do powstania II wojny światowej, a po podpisaniu sojuszu z III Rzeszą spowodował również ciężką sytuację Polski, pochłoniętą walką z dwoma wrogami, z dwóch różnych stron. To człowiek, którego Polacy nigdy nie będą czcić.

Andrzej Lepper – na zawsze w pamięci

Już wiele miesięcy upłynęło od zaskakującej śmierci jednego z najbardziej znanych i kontrowersyjnych polityków we współczesnej historii Polski. O kogo chodzi? Oczywiście o Andrzeja Leppera. Była to jedna z najciekawszych postaci w świecie polityki. Przede wszystkim był założycielem i przywódcą partii Samoobrona. Obywatelom Polski dał się poznać po prostu, jako rolnik i tak właśnie było. To jeden z niewielu polityków w świecie, który piastował wysokie urzędy bez wyższego wykształcenia, ukończył po prostu technikum rolnicze. Pozycja, do jakiej doszedł świadczy o niesamowitym wyczuciu trendów i marketingu osobistego mimo niskich umiejętności zachowania i prymitywnego podejścia do wielu spraw. Andrzej Lepper piastował urząd ministra rolnictwa i rozwoju wsi, vice marszałka sejmu, a nawet vice premiera. Ten polityk w żadnym stopniu nie krył tego, czym się wcześniej zajmował, nie ukrywał faktu, że przez wiele lat prowadził gospodarstwo rolnicze i w ten sposób zdobył sympatię i poparcie wielu osób, które czuły, że w ten sposób mogą być zaspokojone ich potrzeby. To ta dobra strona Andrzeja Leppera, jest jeszcze druga, która przedstawia go, jako prymitywnego awanturnika i niekompetentnego polityka. Na długo nie zapomnimy seks afery, czy wielu innych rzucających cień na jego osobę sytuacji, do których należy nawet jego zagadkowa śmierć.

Donald Tusk – premier Polski

W obecnym świecie coraz większą władzę, w państwach demokratycznych dostaje premier. W Wielkiej Brytanii, właściwie dzierży w rękach całą władzę. W Polsce jest trochę inaczej, premier ma ogromną i coraz większą władzę, jednak musi się nią dzielić z prezydentem. W tym przypadku ciekawą sytuację prezentuje ówczesna para prezydencko-premierowa, która jest tak jednomyślna, że właściwie prezydent Bronisław Komorowski, nie ma już większego znaczenia. Wielu obywateli uważa go po prostu za marionetkę w rękach silnego premiera, czyli Donalda Tuska. A jak poznaliśmy Donalda Tuska? Powstaje coraz więcej kawałów, komiksów na jego temat, które odnoszą się do pełnej gamy różnego rodzaju obietnic, które szef Rady Ministrów złożył, a których tak naprawdę nie jest w stanie spełnić. Co mamy na myśli? Donald Tusk kreował obraz lepszej Polski, w której będzie wszystkim obywatelom żyło się lepiej, ale przecież dobrze wiemy, że to niemożliwe. Premier Polski, chociaż przez historię może zostać oceniony, jako dobry polityk dla nas jest w pewnym sensie skompromitowany, przez samego siebie, przez ilość złożonych obietnic, których nie jest w stanie spełnić. Tym, co powoduje pewnego rodzaju niezadowolenie ludzi jest też fakt, że jest politykiem autorytarnym. Nie mając silnej opozycji, np. takiego prezydenta jak Lech Kaczyński, który hamował jego poczynania, może rządzić w taki sposób, jaki mu się podoba

Lech i Jarosław Kaczyńscy

Bliźniaki rzadko trafiają się w naszym życiu. Tym bardziej niespotykani są w działaniach politycznych. Polska pod tym kątem się wyróżnia. Ma, a raczej miała swoich bliźniaków. O kim mowa? Oczywiście o braciach Kaczyńskich. Oboje od wielu lat, brali czynny udział w polityce, podejmując wiele starannie przemyślanych i mądrych decyzji. Dla ludu jednak kojarzą się z małym wzrostem, oryginalnym sposobem bycia i co najbardziej kontrowersyjne z rygorystycznym podejściem do religii. Wielu nazwałoby ich po prostu katolickimi fanatykami, co nie przysparzało im wielkiej sławy. Przy pojawieniu się na arenie politycznej partii PiS stali się jednymi z najbardziej rozpoznawalnych polityków w Polsce. Niestety jeden z nich, prezydent Polski, zginął w katastrofie smoleńskiej, przez co jeden z bliźniaków – stary kawaler, został sam i zagubiony na polu bitwy. W tym czasie został zmuszony do kandydowania na prezydenta. Część ludzi wyznających konserwatywne poglądy na sprawowanie władzy przez wiele lat i dalej popiera politykę PiS-u, a w tym pozostałego brata, Jarosława Kaczyńskiego. Jednak czy w tym momencie mógłby być dobrym prezydentem? Zważając na jego kondycję psychiczną, kształtowaną ciężkimi przeżyciami, luźne podejście obywateli do jego osoby i kontrowersyjne podejście do mocarstw światowych, raczej nie, ale na pewno historia oceni jego i jego brata właściwie.

Władysław Jagiełło – dobry polityk?

Dobrze znany jest nam fakt historyczny mówiący o tym, że w średniowieczu dynastią, która wprowadziła Polskę w europejskie standardy, była dynastia Jagiellonów. Rozpoczął ją Litwiński książę Władysław Jagiełło, który poślubiając polską królową Jadwigę, dał początek nowej dynastii. Choć Władysław Jagiełło na początku pełnił funkcję tylko męża królowej, później jednak został królem i sprawił ogromny postęp Polski. Tym, z czego znamy go najlepiej jest oczywiście Bitwa pod Grunwaldem. W 1410 roku pokonał Krzyżaków, czym dał Polsce nie tylko niesamowity rozgłos, ale też lata spokoju dla kraju i osłabienie pozycji Krzyżaków. Skąd wziął się ten ogromny sukces? Przede wszystkim dzięki niesamowitej strategii. Jagiełło dobrze rozłożył walkę i wykorzystał uwarunkowania pogodowe by pokonać wrogi zakon. Wprowadził jeszcze jedną zasadę, która wcześniej w Polsce nie była znana. Sam nie pojawił się w samej bitwie prowadząc wojska, co niechybnie przypłaciłby życiem, ale prowadził walkę ze szczytu wzgórza, dzięki czemu przez cały czas trwania bitwy mógł dobrze dostosowywać strategię. Władysław Jagiełło widać, więc, był świetnym strategiem, ale wyróżnił się także innymi, wpływającymi na jego chwałę czynami. Przez okres swoich rządów potrafił zaprowadzić w Polsce ład i porządek, jako rozsądny i mądry władca.

Rola Konstytucji RP w finansach publicznych

Konstytucja RP nie wyróżnia się tylko tym, że powstała, jako jedna z pierwszych, choć obecnie panująca była już kilka razy zmieniana. Nasza konstytucja jest też po prostu mądra. Sytuację kraju reguluje w każdej możliwej dziedzinie. Pokazuje, czego obywatele mają się spodziewać po władzy i czego władza ma się spodziewać po obywatelach, a także, jakie relacje powinny obowiązywać między obywatelami. Nasza konstytucja pokazuje swoją mądrość w każdej dziedzinie, ale jako jedna z niewielu, ustala przepis oddziałujący na finanse publiczne. Dług publiczny to temat, który w ogromnym stopniu wpływa na politykę państw europejskich, w tym także Polski. Niestety cały czas rośnie, a politycy nie mają zamiaru rezygnować z obiecywania lepszych warunków bytowych, dla prawie każdej grupy społecznej w kraju. Jednak nasza konstytucja ma wprowadzony zapis, w którym określa, że zaciągnięty dług publiczny nie może przekroczyć 3/5 wartości krajowego produktu brutto. W ten sposób daje zabezpieczenie przed złym dysponowaniem pieniędzmi i zbytnim zadłużeniem kraju. Największą rolę odgrywa to w samorządach terytorialnych, które dysponują pewnymi środkami i obowiązują ich restrykcje w momencie przekroczenia długu publicznego. Jednak sytuacja krajowa także jest kontrolowana i zabezpieczona przez Konstytucję. W ten sposób jesteśmy chronieni, jeśli oczywiście jesteśmy w miarę uczciwi.

Józef Piłsudski – kontrowersyjny polityk

Wśród polityków polskich, trafiło się wiele osób, które sprawiły, że część historyków wspomina ich, jako bohaterów, a część, jako zdrajców, którzy nie kochali swojego kraju, a tylko bogactwo i władzę. Tak też jest z Józefem Piłsudskim. Część społeczeństwa uważa go za świetnego stratega i zdolnego władcę, inni natomiast wspominają go z pogardą. Kim więcej naprawdę był Józef Piłsudski? Czy zasłużył sobie na gniew, czy raczej poważanie? Józef Piłsudski przede wszystkim preferował odważne, ale i ryzykowne poczynania, które odbiegały w zupełności od proponowanych przez resztę polityków sposobów działania. Piłsudski przede wszystkim był politykiem działającym autorytarnie, był człowiekiem o wielkiej sile i umiejętnościach, jednak bez talentu do współpracy. Człowiek ten ratował Polskę, pomógł w działaniach konstytucji, jednak wzbudził ogrom kontrowersji. Można spokojnie powiedzieć, że działał na zasadzie połączenia dwóch wizji polityka: lisa i lwa. Jego odwaga była dobrze znana, w końcu jego pasją było wojsko, co udowodnił szczególnie prowadząc oddziały w I wojnie światowej, z drugiej zaś strony pokazywał obraz lisa, decydując się na działania ukryte, zaskakujące przeciwników, działając podstępnie. Trzeba jednak uznać, że gdyby nie te działania sytuacja Polski po I wojnie światowej mogłaby wyglądać zupełnie inaczej.

Kampania wyborcza w praktyce

Kampania wyborcza to sposób, w który obecni, albo przyszli politycy starają się pozyskać sympatię obywateli, oczywiście nie opierając swoich chęci na samej przyjaźni, ale na przymusie zdobycia jak największej liczby głosów. Jak więc wyglądają ich działania? Pierwszym z nich jest wykupienie dobrego miejsca na liście wyborczej. Pierwsza i druga pozycja to miejsca najdroższe, bo najczęściej wybierane. Gdy potencjalni wyborcy myślą, że ta konkretna pozycja przypisana jest dzięki umiejętnościom i chęci wypromowania danej osoby przez partię, trak naprawdę w grę wchodzą tylko działania marketingowe. Co dalej? Wtedy następują spotkania z wyborcami, pełne zapewnień o przydatności przyszłego polityka na konkretnej pozycji. Takie spotkania pozwalają najlepiej poznać danego kandydata. To wtedy mamy możliwość przyjrzenia się jego, czy jej sposobowi zachowania, ewentualnie prezentowanej ogładzie, czy mowie. To bardzo ważne informacje, którą osobom, które mają zwyczaj podejmować świadome decyzje, mają realną szansę pomóc dokonać prawidłowego wyboru. Dużo więcej osób, jednak opiera się na zgoła innym wrażeniu. Mianowicie odbiciu prezentowanym na plakatach wyborczych, pełnych uśmiechniętych, pewnych siebie twarzy. Okazuje się jednak, że to tylko zabiegi fotografów i reklamowców, którzy wiedzą jak taki plakat ma wyglądać. Tak właśnie działają przyszli politycy, manipulując wyborcami.

Media – czwarta władza

Od jakiegoś czasu, coraz więcej się mówi o tym, że tradycyjny model trójpodziału władzy w państwach demokratycznych przestaje istnieć. Dlaczego tak twierdzimy? Ponieważ coraz większy wpływ na politykę wydają się mieć media. To właśnie one przedstawiają obraz polityków, przekazują informacje i kształtują według swojej woli. Obywatele nie mają innej możliwości poznania sposobu sprawowania władzy, czy sylwetki rządu, oprócz przekazanych informacji przez media. Czytając wszelkiego rodzaju artykuły, oglądając wiadomości, możemy zauważyć, że każda gazeta, każda informacja jest kształtowana w inny sposób. Zależnie od poglądów autora, może przedstawiać dobry albo zły obraz sytuacji. Zależnie od wyznawanych przez nas wartości, któryś z tych poglądów przypadnie nam do gustu, a to sprawi, że właśnie ten rodzaj informacji, czyli gazeta, czy wiadomości w telewizyjnej dwójce przypadną nam do gustu. Politycy muszą bardzo starać się robić dobre wrażenie i to nie tylko w sprawach czysto politycznych, ale także wyznawanych wartościach, sposobie bycia, warunkach mieszkalnych, czy więziach rodzinnych. Media wszystko dokładnie śledzą, przez co kobiety, czy mężczyźni sprawujące władzę nie mogą tylko udawać w trakcie pełnienia obowiązków, muszą być spójni i w pewnym sensie, zawsze w pracy. To jest właśnie rola czwartej władzy – mediów.

Trójpodział władzy w Polsce

System władzy w Polsce opiera się na zasadzie trójpodziału. Właśnie w ten sposób kształtuje się nasze państwo. Każda część władzy ma swoje zadania, obowiązki i prawa. Odnosi się do konkretnych zagadnień. Dobrze wiemy, że tą władzę można podzielić na trzy części. Chodzi o część władzy wykonawczej, później ustawodawczej i oczywiście sądowniczej. Każda z nich ma swój specyficzny charakter i budowę. Organami władzy wykonawczej w Polsce jest oczywiście prezydent RP i rada ministrów wraz z prezesem, czyli premierem RP, należą do niej również organy administracji rządowej. Część władzy ustawodawczej dzierżą w swych dłoniach parlamentarzyści, mając uprawnienia do wprowadzania ustaw. Trzecim elementem trójpodziału jest władza sądownicza, która opiera się na pewnej hierarchii. Wszelkie spory obywatelskie, czy państwowe załatwiane są właśnie przez organ sądowniczy. Najwyższym sądem w całej hierarchii jest oczywiście Trybunał Konstytucyjny obejmujący pieczę nad wykonywaniem Konstytucji. Trójpodział władzy to bardzo mądre postanowienie istniejące w państwach demokratycznych. Dzięki temu każdy organ ma nad sobą niezależną kontrolę. Poza tym podział pracy jest ustalony pod kątem kompetencji, a obywatele mają jasno sprecyzowaną drogę pomocy, w każdym ze swoich problemów. To wspaniały sposób na dzierżenie władzy.