1

2

3

4

5

 

Janusz Bogumił Kochanowski – sylwetka

Janusz Bogumił Kochanowski urodził się 18 kwietnia 1940 roku w Częstochowie. Był absolwentem, 2 Liceum Ogólnokształcącego imienia Romualda Traugutta w Częstochowie, oraz Wydziału Prawa i Administracji na Uniwersytecie Warszawskim. Studia ukończył z tytułem doktora, w latach 1966-1990 pracował na tym wydziale, jako wykładowca. Aktywny działacz Solidarności. W latach 1989-1991 pracował, jako ekspert w senackie Komisji Praw Człowieka i Praworządności. W latach 1991-1995 pracował, jako konsul generalny Polski w Londynie w Wielkiej Brytanii. W roku 2000 zarządzał fundacją oraz był redaktorem naczelnym magazynu „Ius et Lex”. W 2004 roku z listy Prawa i Sprawiedliwości startował w wyborach do Parlamentu Europejskiego w okręgu warszawskim. 26 stycznia 2006 roku został wybrany Rzecznikiem Praw Obywatelskich za rządu Prawa i Sprawiedliwości. 15 lutego 2006 roku po złożonym ślubowaniu po zaakceptowaniu przez Senat zaczął sprawować urząd. Sprawował swą funkcje niezwykle sumiennie i ofiarnie zdobywając sobie liczne poparcie. Zginął w katastrofie smoleńskiej 10 kwietnia 2010 roku. 26 stycznia 2010 roku został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. 20 kwietnia 2010 roku odbył się jego pogrzeb z honorami wojskowymi w grobie rodzinnym w Częstochowie. 30 października 2010 roku została odsłonięta pamiątkowa tablica poświęcona Januszowi Kochanowskiemu w Częstochowie umieszczona jest na budynku przy ulicy Polskiej Organizacji Wojskowej 3 w miejscu tym mieszkał Janusz Kochanowski w latach 1955-1976 roku.

Ryszard Kaczorowski – sylwetka

Ryszard Kaczorowski urodził się 26 listopada 1919 roku w Białymstoku. Pochodził z rodziny szlacheckiej. Jego rodzice to Wacław Kaczorowski i Jadwiga z Sawickich. Jako dziecko należał do harcerstwa. Po wybuchu wojny w 1939 roku wstąpił i współtworzył Szare Szeregi, gdzie pełnił funkcje komendanta okręgu białostockiego. W czasie wojny pełnił funkcje łącznika miedzy Szarymi Szeregami, a Komendantem Związku Walki Zbrojnej. 17 lipca 1940 roku został aresztowany przez NKWD. 1 lutego 1941 roku został skazany na karę śmierci przez Najwyższy Sąd Białoruskiej Republiki Radzieckiej. W celi śmierci przebywał 100 dni, sąd zmienił wyrok na dziesięć lat łagrów. Odzyskał wolność po podpisaniu układu Sikorski – Majski. W 1942 roku wstąpił do Armii Polskiej w ZSRR formowanej przez generała Andersa.Przeszedł szlak bojowy 2 Korpusu, walcząc m.in. pod Monte Casino. Po wojnie został na emigracji w Wielkiej Brytanii gdzie ukończył Szkołę Handlu Zagranicznego. Przez 35 lat pracował w zawodzie księgowego. W latach 1955-1967 był naczelnikiem, a następnie przewodniczącym Związku Harcerstwa Polskiego na uchodźstwie. W 1986 roku Edward Szczepanik desygnował go na ministra do spraw krajowych. 25 stycznia 1988 koku Prezydent RP, Kazimierz Sabbat desygnował go na urząd Prezydenta Rzeczpospolitej Polski. 22 grudnia 1990 roku przekazał ten urząd Lechowi Wałęsie wraz insygniami władzy państwowej. Zginął 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie Smoleńskiej. Został pochowany w Panteonie Wielkich polaków w Świątyni Opatrzności Bożej.

Maciej Płażyński – sylwetka

Maciej Płażyński urodził się 10 lutego 1958 roku w Młynarach, zmarł 10 kwietnia 2010 roku w Smoleńsku. Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Pasłęku. Następnie został absolwentem Uniwersytetu Gdańskiego na kierunku Prawo. W okresie PRL tworzył Ruch Młodej Polski oraz Niezależne Zrzeszenie Studentów. Był uczestnikiem strajków okupacyjnych na Uniwersytecie Gdańskim. Od 1983-1990 roku pracował wraz z Donaldem Tuskiem i Janem Krzysztofem Bieleckim w Spółdzielni Pracy Usług Wysokościowych „Świetlik”. W czasie, gdy premierem był Tadeusz Mazowiecki został wojewodą gdańskim. 1996 roku został odwołany z tego urzędu przez Włodzimierza Cimoszewicza. Ta decyzja spowodowała wiele społecznych protestów. W tym samym roku został wiceprzewodniczącym Akcji Wyborczej Solidarność w województwie gdańskim. 1997 roku został posłem na Sejm z listy AWS, w tej też kadencji piastował urząd Marszałka Sejmu. Po przegranych wyborach przez AWS wraz z Donaldem Tuskiem i Andrzejem Olechowskim współtworzy Platformę Obywatelską. W sejmie zasiadał w Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej.W wyborach parlamentarnych w 2005 roku wystartował, jako niezależny kandydat do Senatu zdobywając w okręgu gdańskim największą liczbę głosów. We wrześniu 2007 roku wystartował z sukcesem z listy Prawa i Sprawiedliwości. Został członkiem Komisji Kultury Fizycznej, Sportu i Turystyki, oraz podkomisji do spraw Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej „UEFA EURO 2012″. Zmarł 10 kwietnia 2010 roku w Smoleńsku, pod koniec kwietnia 2010 roku miał ogłosić swój start w wyborach prezydenckich.

Przemysław Gosiewski -sylwetka

Przemysław Edgar Gosiewski, urodził się 12 maja 1964 roku, zmarł 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie Smoleńskiej. Uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Darłowie. Następnie w 1987 roku obronił tytuł magistra na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. Był bliskim współpracownikiem Lecha i Jarosława Kaczyńskich. Pod przewodnictwem braci Kaczyńskich brał udział w zakładaniu Porozumienia Centrum. W 1995 roku czynnie zaangażował się w wybory prezydenckie, został pełnomocnikiem Lecha Kaczyńskiego (Lech Kaczyński wycofał się z udziału w tych wyborach). W roku 2000- 2001 pełnił funkcje doradcy Lecha Kaczyńskiego, który był wtedy ministrem sprawiedliwości. Od 2001 roku zaczął działać w Prawie i Sprawiedliwości. Gdy ugrupowanie to dostało się do sejmu sprawował w nim mandat poselski. Czynnie też tworzył struktury tego ugrupowania w województwie świętokrzyskim. Od 14 lipca 2006 roku do 16 listopada 2007 roku został desygnowany na funkcje ministra członka Rady Ministrów w rządzie Jarosława Kaczyńskiego, został jednocześnie przewodniczącym Komitetu Stałego Rady Ministrów. Zajmował również stanowisko wicepremiera i sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady ministrów.Z sukcesem startował w wyborach parlamentarnych w 2007 roku w okręgu kieleckim uzyskał najlepszy wynik i został przewodniczącym KP PiS. W styczniu 2010 został wiceprezesem PiS. 10 kwietnia 2010 roku zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku. Jego prochy zostały pochowane w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Lech Kaczyński – sylwetka

Lech Aleksander Kaczyński – urodził się, 18 czerwca 1949 roku w Warszawie zmarł 10 kwietnia 2010 roku w Smoleńsku. Jego rodzice to Jadwiga z domu Jasiewicz z wykształcenia filolog polski oraz Rajmund Kaczyński z zawodu inżynier były żołnierz Armii Krajowej. Zmarły posiadał brata bliźniaka Jarosława. Lech Kaczyński zagrał tytułową rolę w filmie w reżyserii Jana Batorego, który był ekranizacją książki Kornela Makuszyńskiego „O dwóch takich, co ukradli księżyc”. Lech Kaczyński uczęszczał do XLI Liceum Ogólnokształcącego im. Joachima Lelewela w Warszawie. Był absolwentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku Prawo. Był profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Gdańskiego (1996-1999), a od 1999 roku zajmował tożsame stanowisko na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.W czasie stanu wojennego był internowany w Strzeblinku od grudnia 1981 roku do października 1982 roku. Był bliskim współpracownikiem Lecha Wałęsy. Brał udział w obradach okrągłego stołu. 14 czerwca został desygnowany na ministra sprawiedliwości w rządzie Jerzego Buzka. 2001 Roku stanął na czele Prawa i Sprawiedliwości, partii, którą współtworzył wraz z Bratem Jarosławem. Od 18 listopada 2002 roku do 22 grudnia 2005 roku zajmował stanowisko prezydenta miasta stołecznego Warszawy. Od 23 grudnia 2005 roku prezydent Polski. Pełnił ten urząd do czasu Katastrofy Smoleńskiej w 2010 roku. Został pochowany wraz z małżonką Marią w krypcie pod Wieżą Srebrnych Dzwonów w katedrze na Wawelu.

Maria Helena Kaczyńska – sylwetka

Maria Kaczyńska urodziła się 21 sierpnia 1942 roku w Machowie. Zmarła 10 kwietnia 2010 roku w Smoleńsku. Była córką Lidii z domu Piszczako (1916-2004) oraz Czesława Mackiewicza (1910-1976). Ojciec Marii walczył w wileńskiej Armii Krajowej, jego brat w szeregach 2 Korpusu gen. Władysława Andersa pod Monte Casino, zaś drugi brat został zamordowany przez NKWD w Katyniu. Rodzina Mackiewiczów została przymusowo wysiedlona z Wileńszczyzny po drugiej wojnie światowej. Rodzina Mackiewiczów z powodu chorego serca córki zdecydowała się przenieść do Rabki. W latach 1957-1961 Maria uczęszczała do Pierwszego Liceum Ogólnokształcącego im. Eugeniusza Romera w Rabce. Pasją Marii była gra na Fortepianie. W latach 1961-1966 studiowała handel zagraniczny w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie. Znała język francuski, hiszpański, angielski, rosyjski.Pracowała w Instytucie Morskim w Gdańsku. Lecha Kaczyńskiego poznała w 1976 roku, gdy pracowała naukowo. Dwa lata później pobrali się. Maria i Lech Kaczyńscy doczekali się córki Marty i dwóch wnuczek Ewy i Martyny. W 2005 rok została pierwszą damą Rzeczypospolitej Polskiej. Jako żona Lecha Kaczyńskiego podjęła szeroką działalność charytatywną i objęła swym patronatem wiele akcji charytatywnych. Pomogła wielu ludziom. 16 września 2007 roku Maria Kaczyńska wsparła Kamise D. Nielegalną uchodźczynie z Czeczenii, której trzy martwe córki znaleziono w Bieszczadach. Kamisa zdołała ogrzać tylko swojego najmłodszego synka Mahometa. Trzy córeczki Czeczenki zmarły podczas przekraczania nielegalnego przekraczania granicy polsko – ukraińskiej. Maria Kaczyńska zmarła w roku podczas katastrofy smoleńskiej.

Polityka rodzinna – czym jest?

Polityka rodzinna – jest to cześć dziedziny nauk zwanej polityka społeczną. Jest realizowana przez instytucje rządowe oraz pozarządowe i stanowi system: rozwiązań prawnych (w postaci ustaw i aktów prawnych) oraz długotrwałych zamierzeń, na rzecz rodziny, jako podstawowej komórki społecznej. Według powszechnie przyjętej opinii polityka rodzinna jest rozumiana jako ogół norm prawnych, działań i środków uruchamianych przez państwo w celu stworzenia odpowiednich warunków życia dla rodziny; jej powstania, prawidłowego funkcjonowania i spełniania przez nią wszystkich ważnych społecznie ról. Założenia polityki rodzinnej kształtują się w założeniach, że rodzina, jest najważniejszą instytucją społeczną, oraz, że, rodzina, jest podstawową komórką, która wymaga wsparcia przez państwo. Ważnym założeniem jest to, że polityka rodzinna jest rozumiana, jako wielość polityk, a nie akt prawny. Wyróżniamy dwa typy polityki rodzinnej: politykę wyraźnie adresowaną do rodziny (explicite) oraz Politykę pośrednią (implicite). Polityka rodzinna explicite kształtuje się, jako jasno określone działania, programy podejmujące problemy: ludnościowe, socjalne związane z opieką i wychowaniem dzieci, świadczeń dla pracujących rodziców oraz opiekę zdrowotną nad matką z dzieckiem itd. W krajach wysoko rozwiniętych powoływane są specjalne instytucje mające na celu troskę tylko o ten rodzaj polityki. Na politykę rodzinną implicite składają się działania rządu oraz innych organizacji pozarządowych, których praca bezpośrednio nie wpływa na rodziny, ale pociąga konsekwencje dla jej funkcjonowania.

Polityka społeczna – czym jest?

Polityka społeczna jest to, zespół długotrwałych działań realizowanych przez władze rządowe i organizacje pozarządowe i polega na działaniach mających na celu zaspokojenie potrzeb społeczeństw i rozwiązywaniu problemów społecznych. Polityka społeczna to tak, że dziedzina nauk społecznych zajmująca się zagadnieniami prawnymi, politycznymi socjologicznymi, ekonomicznymi w następujących obszarach: polityka demograficzna (ludnościowa) i polityka rodzinna, polityka edukacyjna (oświatowa), polityka ochrony zdrowia. polityka mieszkaniowa, polityka migracyjna, polityka zatrudnienia (przeciwdziałanie bezrobociu, kształtowanie płac i warunków bezpieczeństwa pracy), polityka zabezpieczenia społecznego i pomocy społecznej, polityka ochrony środowiska naturalnego, polityka prewencji i zwalczania zjawisk patologii. Celem polityki społecznej – jest bezpieczeństwo socjalne, – które swym zakresem zapewnia utrzymanie i usługi w sytuacji choroby, bezrobocia, starości, śmierci, bezrobocia. Inny cel to: inwestycje w człowieka- swym zakresem obejmuje rozwój i kształcenie ludzi, którzy tego potrzebują zwłaszcza młodego pokolenia, ale też osób, które utraciły zatrudnienie. Ważny też jest ład społeczny- jest podstawą osiągnięcia celu stabilizacji życiowej ludzi, obejmuje naukę oraz promocję tolerancji. Celem polityki społecznej jest również poleżenie nacisku na życie rodzinne, wartość związku między osobami odmiennej płci, poczucie bezpieczeństwa tak, aby wychować przyszłe generacje Polaków. Państwo poprzez realizacje zadań polityki społecznej udziela wsparcia nie tylko materialnego rodzinom ubogim, ale i społecznego, edukacyjnego.

Polityka – co to jest?

Słowo polityka wywodzi się języka greckiego poly: mnogość, różnorodność; polis- miasto – państwo. Jest to termin należący do nauk społecznych i jest rozumiany na wiele sposobów. Grecki filozof Arystoteles rozumiał politykę, jako sztukę rządzenia państwem, której celem jest dobro wspólne. Aż do czasów nowożytnych, funkcje polityczne przechodziły z ojca na syna, a politykom przypisywano ponad ludzkie właściwości i siły. Te nadludzkie właściwości były uzasadnieniem nierównych podziałów społecznych na uprzywilejowanych rządzących, oraz plebs. Zapoczątkowane w czasach nowożytnych procesy demokratyzacyjne spowodowały rozwój dziedziny życia społecznego, jaką jest polityka. Według współczesnych politologów polityka polega na uzgadnianiu zachowań współzależnych społeczeństw o sprzecznych interesach. Jej szersza wykładnia wyjaśnia, iż polityka to działalność polegająca na godzeniu konfliktów interesów, regulowaniu zachowań współdziałających grup społecznych, w środku nich za pomocą perswazji, manipulacji, przymusu i przemocy, kontestacji, negocjacji i kompromisów, służąca kształtowaniu i ochronie ładu społecznego, który jest właściwy i potrzebny. Historia dowodzi, że nie ma polityki korzystnej dla wszystkich po równo. Rozwój systemów demokratycznych spowodował rozwój wielu partii politycznych, a co za tym idzie zawodu polityka. Współczesne media często podkreślają, że politycy to najsłabsze ogniwo całego systemu demokratycznego. Wybierani w powszechnych wyborach powinni być filarami demokracji, a często są bohaterami afer politycznych i obyczajowych.

Nowa Partia – nic z tego

Media od ponad pół roku, doszukiwały się przecieków informacji na temat nowej partii liberałów z Prawa i Sprawiedliwości, oraz konserwatystów z Platformy Obywatelskiej. Nowi liderzy to dobrze wykształcone, obyte w polityce osoby, w macierzystych partiach są outsiderami potrafiącymi zawierać kompromisy społeczne. Niestety koalicja młodych liderów się rozpadła, zanim ujrzała światło dzienne. Adresowana była do polityków, którzy nie zgadzają się z dotychczasowym kursem państwa oraz do wyborców, którzy chcą się bogacić, aby Polska była silniejsza. Premier Donald Tusk zdymisjonował Jarosław Gowina. Były minister sprawiedliwości szukał swojego miejsca na polskiej scenie politycznej. Poseł Przemysław Wipler z Prawa i Sprawiedliwości jest jednym z najbardziej liberalnych polityków PiS. Obaj Panowie postanowili odpowiedzieć na lukę w Polskim systemie partyjnym – przypomnijmy niezdecydowanych jest, aż 50%. Popularność nowej idei miał przynieść Paweł Kukiz i jego Zmieleni. Projekt Jarosława Gowina i Przemysława Wiplera był na tyle silny, że zaczęli się do niego zgłaszać politycy z różnych partii między innymi Paweł Kowal, John Godson (wraz z kilkoma posłami PO), Stowarzyszenie Młodzieży Konserwatywnej Koliber i Unia Polityki Realnej. Projekt się rozpadł – powód panowie nie zadbali o polityczne zaplecze, które działa i pracuje z dala od politycznych jupiterów. Była to swoista niespodzianka dla Jarosława Kaczyńskiego oraz Donalda Tuska, którym spacyfikowanie nowego tworu zajęło tydzień.