Polityka rodzinna – czym jest?

Polityka rodzinna – jest to cześć dziedziny nauk zwanej polityka społeczną. Jest realizowana przez instytucje rządowe oraz pozarządowe i stanowi system: rozwiązań prawnych (w postaci ustaw i aktów prawnych) oraz długotrwałych zamierzeń, na rzecz rodziny, jako podstawowej komórki społecznej. Według powszechnie przyjętej opinii polityka rodzinna jest rozumiana jako ogół norm prawnych, działań i środków uruchamianych przez państwo w celu stworzenia odpowiednich warunków życia dla rodziny; jej powstania, prawidłowego funkcjonowania i spełniania przez nią wszystkich ważnych społecznie ról. Założenia polityki rodzinnej kształtują się w założeniach, że rodzina, jest najważniejszą instytucją społeczną, oraz, że, rodzina, jest podstawową komórką, która wymaga wsparcia przez państwo. Ważnym założeniem jest to, że polityka rodzinna jest rozumiana, jako wielość polityk, a nie akt prawny. Wyróżniamy dwa typy polityki rodzinnej: politykę wyraźnie adresowaną do rodziny (explicite) oraz Politykę pośrednią (implicite). Polityka rodzinna explicite kształtuje się, jako jasno określone działania, programy podejmujące problemy: ludnościowe, socjalne związane z opieką i wychowaniem dzieci, świadczeń dla pracujących rodziców oraz opiekę zdrowotną nad matką z dzieckiem itd. W krajach wysoko rozwiniętych powoływane są specjalne instytucje mające na celu troskę tylko o ten rodzaj polityki. Na politykę rodzinną implicite składają się działania rządu oraz innych organizacji pozarządowych, których praca bezpośrednio nie wpływa na rodziny, ale pociąga konsekwencje dla jej funkcjonowania.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.