Działalność polityczna i naukowa profesora Leszka Balcerowicza

Leszek Balcerowicz urodził się 19 stycznia 1947 w Lipnie. W 1970 obronił z wyróżnieniem pracę magisterską na Wydziale Handlu Zagranicznego w Szkole Głównej Planowania i Statystyki. Cztery lata później uzyskał tytuł MBA na Saint John’s University w Nowym Jorku. W 1975 uzyskał tytuł doktora w SGPiS i rozpoczął pracę na stanowisku adiunkta na tej uczelni. W latach 1978-1980 pracował w Instytucie Podstawowych Problemów Marksizmu-Leninizmu przy KC PZPR. Poruszał tam zagadnienia urynkowienia. W latach 80- tych rozwijał swoją karierę naukową kształcąc się podczas zagranicznych stażów naukowych. Od 1992 kierował katedrą Międzynarodowych Studiów Porównawczych jako profesor nadzwyczajny SGH. Jego dorobek naukowy stanowi kilkanaście pozycji książkowych i kilkadziesiąt artykułów opublikowanych w czasopismach. Był również aktywny politycznie w PRL-u. Od 1969 był członkiem PZPR. W latach 1978–1980 jako kierownik zespołu doradców-ekonomistów przy premierze PRL, wspólnie z członkami zespołu opracował raport o stanie państwa przewidujący szybki upadek polityki ekonomicznej Edwarda Gierka. Podkreślił konieczność urynkowienia gospodarki. Później jako członek rady ekspertów ekonomicznych Solidarności opracował projekt stopniowej transformacji gospodarki planowej w gospodarkę częściowo wolnorynkową.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.