Życiorys polityczny Bronisława Komorowskiego

Bronisław Maria Komorowski urodził się 4 czerwca 1952 r. w Obornikach Śląskich jako syn Zygmunta Leona Komorowskiego, profesora i afrykanisty oraz Jadwigi z domu Szalkowskiej. Jest absolwentem XXIV Liceum Ogólnokształcącego im. Cypriana Norwida. Przez wiele lat był zaangażowany w ruch harcerski. W 1977 r. ukończył historię na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W PRL-u był zaangażowany w działalność opozycyjną. Był członkiem Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W 1979 roku był współzałożycielem niezależnego wydawnictwa Biblioteka Historyczna i Literacka. Brał udział w organizacji bibliotek czasopism niezależnych. Od 1980 r. jako członek NSZZ Solidarność pracował m.in. w Ośrodku Badań Społecznych Solidarności. W czasie stanu wojennego był internowany. Następnie, po zwolnieniu podjął prace nauczyciela w Niższym Seminarium Duchownym w Niepokalanowie. Pozostał aktywnym opozycjonistą. Współtworzył podziemne pismo. Po 1989 r. podjął działalność polityczną. W latach 1989–1990 był dyrektorem gabinetu ministra Aleksandra Halla w Urzędzie Rady Ministrów. W latach 1990, 1991, 1993 pełnił obowiązki cywilnego wiceministra obrony narodowej ds. wychowawczo-społecznych w rządach Tadeusza Mazowieckiego, Jana Krzysztofa Bieleckiego i Hanny Suchockiej. Związał się z Unią Demokratyczną.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.